Een container van keuzes: een Internationale verhuizer kiezen.

Inmiddels zijn we alweer een aantal maanden verder sinds we het bericht kregen dat ons visum binnen is. Het papierwerk en alle aanvraagtechnische rompslomp liggen grotendeels achter ons. Nu zitten we midden in de verhuizing en alles wat daarbij komt kijken qua organisatie.

Wat wij hadden bedacht

Nog voordat alles definitief rond was, was ik al bezig met informatie inwinnen bij verschillende verhuisbedrijven. Ons eerste idee was om zelf een container aan te schaffen. Die wilden we een paar maanden op onze oprit zetten, zodat we deze rustig konden vullen met de spullen die we mee wilden nemen.

Al snel bleek dat geen goed idee te zijn. Dat had vooral te maken met de registratie van zeecontainers. Je kunt die niet zomaar kopen en daarna laten verschepen. Wij wilden de container in Australië ook gebruiken als opslagruimte. Dat leek ons handig. Door alle regelgeving blijkt dat echter veel ingewikkelder te zijn dan wij dachten en de moeite niet waard.

Daarnaast vertelde een verhuisbedrijf ons dat het niet verstandig is om zelf de goederen in te pakken. Dat heeft vooral met de verzekering te maken. Ook is de kans groot dat er extra ‘quarantine inspections’ worden uitgevoerd. In dat geval willen ze in de haven alle spullen uitpakken en controleren. Dat zorgt voor vertraging en kan er zelfs toe leiden dat spullen geweigerd worden.

Voor het inklaren van de container moet bovendien een zeer gedetailleerde lijst worden aangeleverd. Daarop moet precies staan wat er in iedere doos zit, van welk materiaal het gemaakt is en wat de geschatte waarde is. Deze informatie is nodig voor de verzekering, maar ook voor de Australische autoriteiten.

Kortom: ons plan om zelf een container te kopen en die op ons gemak te vullen, verdween al snel van tafel. Positief bekeken scheelt het ons uiteindelijk wel veel werk.

Offertes aanvragen en informatie inwinnen bij internationale verhuizers

Via sirelo.nl heb ik bij verschillende internationale verhuizers offertes aangevraagd en informatie ingewonnen. De reacties en offertes liepen enorm uiteen.

Op basis van dezelfde informatie schatte het ene verhuisbedrijf dat we genoeg zouden hebben aan 5 m³ en dus gebruik konden maken van groupagevracht. Een ander bedrijf ging juist uit van ongeveer 20 m³. Dat is natuurlijk een enorm verschil, zowel qua ruimte als prijs.

Daarnaast kwamen we erachter dat we onze houten meubels niet zomaar mochten verschepen. Sommige bedrijven vroegen uitgebreider naar de producten die we wilden meenemen. In Australië zijn ze namelijk erg streng vanwege mogelijke beestjes, schimmels en andere ongewenste organismen in hout.

Als we de meubels toch wilden importeren, konden daar flinke extra kosten bij komen kijken. Denk aan het behandelen van de container of extra kosten doordat deze langer in de haven blijft staan.

In eerste instantie baalden we daarvan. Toch ben ik zelf verder onderzoek gaan doen. Via de website van ‘DAFF’ (Department of Agriculture, Fisheries and Forestry) ontdekte ik dat er in Nederland bedrijven zijn die door Australië gecertificeerd zijn om containers te behandelen.

Dat gaf ons meer controle en ook meer zekerheid. Niet alle verhuizers wilden hierin meedenken. Sommigen waren er zelfs helemaal niet mee bekend.

Waar hebben we op gelet bij het kiezen van onze verhuizer

Wat mij vooral opviel, is dat niet alle verhuizers hetzelfde verstaan onder een “compleet verhuispakket”. Vrijwel iedereen zegt dat ze je van deur tot deur volledig ontzorgen, maar in de praktijk blijkt dat nogal te verschillen.

Sommige verhuizers nemen bepaalde onvermijdelijke kosten niet op in hun offerte. Daardoor lijken ze goedkoper, maar later komen er alsnog extra kosten bij. Zo worden kosten voor haven- en terminalhandling regelmatig exclusief aangeboden. Soms geldt dat alleen voor de aankomsthaven. Ook bleken ‘quarantine inspections’ en ‘customs clearance’ in Australië niet altijd inbegrepen te zijn, terwijl deze eigenlijk standaard onderdeel zijn van een zeevrachtverhuizing.

Besluiten welk verhuisbedrijf

Vooraf hadden wij in ons kostenoverzicht al rekening gehouden met een bedrag tussen de €10.000,- en €12.000,- voor het verhuizen van onze inboedel via zeevracht.

De meeste offertes vielen uiteindelijk lager uit. Geen enkele offerte kwam boven ons maximale budget. Toch waren niet alle offertes even compleet. Ook waren sommige inschattingen van het benodigde aantal m³ volgens ons niet realistisch.

Daarnaast merkten we dat niet iedere verhuizer openstond voor onze wens om de container in Nederland een hittebehandeling te laten geven.

Uiteindelijk hebben wij gekozen voor Schmidt Global Relocations uit Woudenberg. Zij kwamen volgens ons met de meest complete en realistische offerte. Daarnaast communiceerden ze open en oplossingsgericht. Ook wilden ze meedenken over de behandeling van de container in Nederland. Dat bleek vrij uitzonderlijk te zijn.

Wat nu?

Schmidt gaat ons nu helpen met de verhuizing. Ongeveer zes weken voor de verhuisdatum wordt de inboedel gecontroleerd in verband met het afsluiten van een verzkering. Voor het inpakken plannen ze twee dagen in. Eén dag voor het inpakken en sorteren en één dag voor het laden van de container. Dat zal gebeuren in Oktober.

Daarna brengen zij de container naar Fumico voor de hittebehandeling. Vervolgens gaat de container naar de haven in Rotterdam en wordt deze verscheept naar Melbourne.

Voordat het zover is, moeten we nog veel regelen en allerlei documenten invullen. Zo moeten we bijvoorbeeld al een afleveradres hebben voor de container. Dat terwijl we waarschijnlijk nog geen woning in Australië hebben op het moment dat we uit Nederland vertrekken.

Daar moeten we dus nog even goed over nadenken. 

To be continued…